Simone Visser, coördinator Hotelservices van Libertas, begeleidt deelneemster Asumpta (36) op de locatie Rijn en Vliet en is ronduit enthousiast. ‘Asumpta is werkelijk een lot uit de loterij. Ze toont initiatief en pakt alles aan. Van kamers schoonmaken tot koffie en thee schenken en een gezellig praatje maken met de bewoners. Gaat ze richting het restaurant? Dan kijkt ze altijd of er nog een bewoner met rolstoel meteen met haar mee kan. En ze straalt. De bewoners zijn gek op haar. En voor haar collega’s is ze in een paar maanden tijd een echt teamlid geworden. Ze doet ook mee aan alle uitjes en etentjes die we met elkaar doen.’ Muriël Bosman was tot afgelopen zomer namens mboRijnland lid van de werkgroep van Op je plek in de zorg en betrokken bij de ontwikkeling van de praktijkopleiding. ‘Ik vind het een geweldig project. Ik ben nu praktijkdocent en zie ook gemotiveerde deelnemers. Wel lopen zij - op een uitzondering na - nog wel tegen taalproblemen aan. Terwijl goed communiceren essentieel is in het contact met zorgcliënten en collega’s. Dat leer je niet alleen in de praktijk. Nederlandse les blijft dus nodig.’ Tamara Boonenkamp sluit aan met een voorbeeld. ‘Een van de deelnemers die bij ons haar praktijkopleiding volgt, is erg verlegen. Zij is minder gemotiveerd en ook vaker afwezig. De vraag is of dat komt door wat iemand heeft meegemaakt, in hoe de integratie verloopt en wat er vanuit Op je plek in de zorg anders geboden kan worden.’

Simone Visser benadrukt dat Op je plek in de zorg zich nog in de pilotfase bevindt en dat leerpunten kunnen worden meegenomen voor de tweede groep deelnemers die na hun vooropleiding in september 2025 doorstromen naar de mbo-1 opleiding. Betrokkenen van alle partners van Op je plek in de zorg werken dan ook met veel plezier nauw samen om elkaar hierbij te helpen. ‘We zouden hen met name in het voortraject de volgende keer nog beter kunnen ondersteunen. Eén meedraaidag bij een zorgorganisatie is misschien te weinig. Deelnemers kennen vaak het fenomeen zorgorganisatie nog niet. Om een goed beeld te krijgen van de plek waar je aan de slag gaat en het werk dat je er gaat doen, zou meerdere dagen meedraaien misschien beter zijn.’ Muriël Bosman beaamt dat en vult aan dat meelopen al in een eerdere fase zou moeten plaatsvinden. ‘Dan kun je als deelnemer een gefundeerde beslissing maken of werken in de zorg iets voor jou is. En kom je tijdens je praktijkopleiding niet voor verrassingen te staan.’ Astrid Cortel laat weten dat er meer winst te behalen valt bij de werving van nieuwe deelnemers, door de huisvesting in een complex aan de Houtlaan in Leiden niet 1-op-1 te verbinden met het leer-werktraject. Daarom kunnen nu ook deelnemers die geen studio betrekken in dit complex meedoen aan het traject. ‘We hebben in eerste instantie gezocht naar deelnemers die de combinatie van een opleiding volgen en wonen in speciaal beschikbaar gemaakte studio’s aantrekkelijk leken. Terwijl er genoeg geïnteresseerden zijn die hier al samen met hun gezin zijn. Er is onder statushouders heel veel potentieel. En dat is hard nodig. Want in 2050 heeft één op de drie mensen in Nederland zorg nodig.’

Rest tot slot nog de vraag wat de ambities van de huidige lichting deelnemers zijn. Daarover zijn ze het eens: een baan in de zorg is wat deze mensen echt willen. ‘Een diploma halen is voor hen ook belangrijk. Het is een bewijs van hun motivatie om een bijdrage te leveren aan de Nederlandse maatschappij, het geeft hen status en zelfvertrouwen op weg naar een nieuwe toekomst in Nederland.’